இந்திய மருத்துவத் துறை

[6/11, 6:55 AM] Dr Ravi: *இந்திய மருத்துவத் துறை விரைவில் வீழ்ச்சியடையும் நிலையில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது — ஒரு நாடாளுமன்றக் குழுவே இதை பகிரங்கமாக ஒப்புக்கொண்டுள்ளது* 

.

​ஜீ நியூஸில் (Zee News) வெளியான சமீபத்திய ஆய்வு அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் செய்யப்படும் அறுவை சிகிச்சைகளில் சுமார் 44% போலியானவை அல்லது தேவையற்றவை. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், மருத்துவமனைகளில் நடக்கும் அறுவை சிகிச்சைகளில் கிட்டத்தட்ட பாதி, நோயாளிகளிடமிருந்தோ அல்லது அரசு காப்பீட்டுத் திட்டங்களிலிருந்தோ பணத்தைப் பறிப்பதற்காகவே நடத்தப்படுகின்றன.

​அந்த அறிக்கை மேலும் வகைப்படுத்துகையில்: இந்தியாவில் 55% இதய அறுவை சிகிச்சைகள், 48% கருப்பை அகற்றுதல் (Hysterectomies), 47% புற்றுநோய் அறுவை சிகிச்சைகள், 48% முழங்கால் மாற்று அறுவை சிகிச்சைகள், 45% சிசேரியன் பிரசவங்கள் மற்றும் பல தோள்பட்டை மற்றும் முதுகுத்தண்டு அறுவை சிகிச்சைகள் போலியானவை அல்லது தேவையற்றவை என்று கூறுகிறது.

​மகாராஷ்டிராவில் உள்ள பல புகழ்பெற்ற மருத்துவமனைகளில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், பெரிய மருத்துவமனைகளில் பணிபுரியும் மூத்த மருத்துவர்கள் மாதம் ₹1 கோடி வரை ஊதியம் பெறுவது தெரியவந்தது. இதற்குக் காரணம்: நோயாளிகளைத் தேவையற்ற பரிசோதனைகள், சிகிச்சைகள் அல்லது அறுவை சிகிச்சைகளுக்குத் தூண்டும் மருத்துவர்கள் அதிக வருமானம் ஈட்டுகிறார்கள். (BMJ Global Health)

​டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா (The Times of India) வெளியிட்டுள்ள செய்திகளில், இறந்த நோயாளிகளை உயிருடன் இருப்பதாகக் காட்டி, காப்பீட்டுப் பணத்தைப் பெறுவதற்காக அவர்களுக்கு "சிகிச்சை" அளித்த பல அருவருப்பான மோசடிகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளன.

​ஒரு பிரபல மருத்துவமனையில், உயிரிழந்த 14 வயது சிறுவன் ஒருவன் உயிருடன் இருப்பதாகக் கூறி, ஒரு மாதம் முழுவதும் வென்டிலேட்டரில் வைக்கப்பட்டு, பின்னரே அவன் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது. புகார்களுக்குப் பிறகு, அந்த மருத்துவமனை குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டு ₹5 லட்சம் அபராதம் செலுத்தியது. ஆனால் அந்த குடும்பத்திற்கு ஏற்பட்ட மன உளைச்சலுக்கு என்ன விலை?

​பல நேரங்களில், ஏற்கனவே உயிரிழந்த நோயாளிகளுக்கு போலி "அவசர அறுவை சிகிச்சைகள்" நடத்தப்படுகின்றன — குடும்பத்தினரிடம் அவசரமாகப் பணம் கட்டச் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் அறுவை சிகிச்சையின் போது நோயாளி இறந்துவிட்டதாகக் கூறுகிறார்கள். இதன் மூலம் அறுவை சிகிச்சைக்கான முழுச் செலவையும் மருத்துவமனை வசூலித்துக் கொள்கிறது. (ஆதாரம்: "Dissenting Diagnosis" – டாக்டர் காத்ரே & சுக்லா)

​மருத்துவக் காப்பீடு (Mediclaim) மோசடியும் அதேபோல் அதிர்ச்சியளிக்கிறது. சுமார் 68% இந்தியர்கள் மருத்துவக் காப்பீடு வைத்துள்ளனர், ஆனால் தேவைப்படும்போது, பெரும்பாலான கோரிக்கைகள் (claims) நிராகரிக்கப்படுகின்றன அல்லது மோசடிகள் மூலம் ஒரு பகுதி மட்டுமே வழங்கப்படுகின்றன — இதனால் குடும்பங்கள் பெரும் செலவுகளைத் தாங்களே சுமக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகின்றன.

​தவறான கோரிக்கைகளை முன்வைத்ததற்காக 3,000-க்கும் மேற்பட்ட பிரபல மருத்துவமனைகள் காப்பீட்டு நிறுவனங்களால் கருப்புப் பட்டியலில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. கோவிட் காலத்தில், பல பெரிய மருத்துவமனைகள் இல்லாத கோவிட் கேஸ்களுக்கு போலி காப்பீட்டுப் பணத்தைப் பெற்றுள்ளன.

​இத்துடன், ஒரு பிரம்மாண்டமான மற்றும் பயங்கரமான மனித உறுப்பு கடத்தல் வலையமைப்பும் செயல்படுகிறது. 2019-ல் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் ஒரு இதயத்தை உலுக்கும் செய்தியை வெளியிட்டது:

கான்பூரைச் சேர்ந்த சங்கீதா காஷ்யப் என்ற பெண் ஒரு வேலை நேர்காணலுக்காக டெல்லிக்கு அழைக்கப்பட்டார். வேலைக்குச் சேருவதற்கு முன் புகழ்பெற்ற ஃபோர்டிஸ் (Fortis) மருத்துவமனையில் முழு உடல் பரிசோதனை செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது. அங்கு அனுமதிக்கப்பட்ட அவர், மருத்துவர்கள் "கொடையாளர்கள்" (donors) பற்றி விவாதிப்பதைக் கேட்டு ஏதோ தவறு நடப்பதை உணர்ந்து தப்பியோடினார். இது குறித்து அவரை அழைத்து வந்த நண்பனிடம் கூறியபோது, அவன் அவரை மிரட்டி ₹50,000 கேட்டான். அவர் காவல்துறையிடம் சென்ற பிறகு, காவல்துறை, மருத்துவர்கள் மற்றும் மருத்துவமனை ஊழியர்கள் சம்பந்தப்பட்ட பல கோடி ரூபாய் சர்வதேச உறுப்பு கடத்தல் கும்பல் அம்பலமானது.

​"மருத்துவமனை பரிந்துரை மோசடி" (Hospital Referral Scam) பற்றி அனைவரும் அறிவர். மருத்துவர்கள் சிறிய நோய்களைக் கூட பெரியது எனக் கூறி, அப்பல்லோ, ஃபோர்டிஸ் போன்ற கார்ப்பரேட் மருத்துவமனைகளுக்குப் பரிந்துரைக்கிறார்கள். இதற்குப் பதிலாக அந்த மருத்துவமனைகள் மருத்துவர்களுக்கு கமிஷன் வழங்குகின்றன.

​உதாரணமாக, மும்பையில் உள்ள கோகிலாபென் மருத்துவமனை ஒருமுறை வெளிப்படையாகவே விளம்பரம் செய்தது: ஆண்டுக்கு 40 நோயாளிகளை அனுப்பினால் ₹1 லட்சம், 50 பேருக்கு ₹1.5 லட்சம், 75 பேருக்கு ₹2.5 லட்சம் வழங்கப்படும் — அவர்கள் உண்மையிலேயே நோய்வாய்ப்பட்டவர்களா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல.

​மற்றொரு பெரிய மோசடி "பரிசோதனை மோசடி" (Diagnosis Scam).

பெங்களூருவில் உள்ள சில புகழ்பெற்ற ஆய்வகங்களில் (Pathology labs) வருமான வரித்துறை நடத்திய சோதனையில், மருத்துவர்களுக்கு கமிஷன் கொடுப்பதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த ₹100 கோடி ரொக்கம் மற்றும் 3.5 கிலோ தங்கம் பிடிபட்டது. மருத்துவர்கள் தேவையற்ற பரிசோதனைகளை பரிந்துரைத்து, அதில் 40–50% கமிஷன் பெறுகிறார்கள். இந்தியாவில் உள்ள சுமார் 2 லட்சம் ஆய்வகங்களில் 1,000 மட்டுமே சான்றிதழ் பெற்றவை — இருப்பினும் இந்தத் தொழில் பெரும் லாபகரமாக நடக்கிறது.

​இதேபோல், மருந்து நிறுவனங்களும் (Pharma companies) பிரம்மாண்டமான லஞ்சத் திட்டங்களை நடத்துகின்றன. சுமார் 20–25 பெரிய மருந்து நிறுவனங்கள் மருத்துவர்களுக்காக ஆண்டுக்கு ₹1,000 கோடி செலவிடுகின்றன. கோவிட் காலத்தில், டோலோ (Dolo) மாத்திரை தயாரிப்பாளர் மருத்துவர்களுக்கு ₹1,000 கோடி மதிப்பிலான சலுகைகளை வழங்கியது அம்பலமானது. குறிப்பிட்ட பிராண்டுகளைப் பரிந்துரைப்பதற்காக மருத்துவர்களுக்கு ரொக்கம், வெளிநாட்டுச் சுற்றுலா மற்றும் சொகுசு தங்குமிடங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.

​மேலும், மருந்து நிறுவனங்கள் மருந்துகளை மருத்துவமனைகளுக்கு மிகக் குறைந்த விலைக்கு விற்கின்றன, ஆனால் மருத்துவமனைகள் நோயாளிகளிடம் முழு விலையை (MRP) வசூலித்து பெரும் லாபம் ஈட்டுகின்றன. 'இந்தியா டுடே' ஆய்வின்படி, எம்யூர் (Emcure) நிறுவனத்தின் புற்றுநோய் மருந்து மருத்துவமனைகளுக்கு ₹1,950-க்கு விற்கப்படுகிறது, ஆனால் நோயாளிகளுக்கு ₹18,645-க்கு பில் போடப்படுகிறது.

​இந்திய மருத்துவக் கவுன்சில் (MCI) கூட இதில் கூட்டு சேர்ந்துள்ளது கண்டறியப்பட்டது. 2016-ல் ஒரு அரசு குழு அறிக்கை அளிக்கையில், MCI புதிய மருத்துவக் கல்லூரிகளுக்கு அனுமதி அளிப்பதில் காட்டிய ஆர்வத்தை, மருத்துவர்களையும் மருத்துவமனைகளையும் ஒழுங்குபடுத்துவதில் காட்டவில்லை என்று கூறியது.

​மருத்துவர்கள் MCI விதிகளைத் தொடர்ந்து மீறுகிறார்கள்:

​மருத்துவர்கள் பிராண்ட் பெயர்களைத் தவிர்த்து, ஜெனரிக் (Generic) பெயர்களையே எழுத வேண்டும் — இது அரிதாகவே பின்பற்றப்படுகிறது.

​விதி 1.8: சிகிச்சைக்கு முன் முழு கட்டணத்தையும் மருத்துவர்கள் தெரிவிக்க வேண்டும் — இது பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகிறது.

​பரிசோதனை அல்லது சிகிச்சைக்கு முன் நோயாளியின் முறையான ஒப்புதல் பெறப்பட வேண்டும்.

​மருத்துவக் குறிப்புகள் குறைந்தது மூன்று ஆண்டுகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

​அரசு சுகாதாரத் திட்ட மோசடிகள்: சாதாரண பிரச்சனைகளுக்கு வரும் நோயாளிகளை அரசு காப்பீட்டின் கீழ் அனுமதித்து, போலி சிகிச்சைகளுக்கு பில் போட்டு பணத்தை மருத்துவமனைகள் சுருட்டுகின்றன.

​இந்தத் தகவலை அனைத்து குடிமக்களுக்கும் பகிருங்கள், இதன் மூலம் ஒவ்வொரு குடும்பமும் தங்களைத் தாங்களே இத்தகைய ஆபத்துகளிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும்.

​🙏 *பொது விழிப்புணர்வு மற்றும் தேசப் பணிக்காக ஒரு செய்தி. 🙏*

Qqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqq

[6/11, 7:11 AM] Dr Ravi: In a provocative opinion piece, sociologist Salvatore Babones makes a striking distinction between two of India’s most influential political eras. His argument is not simply about personalities but about political style. “PM Modi governs India,” he writes, adding that critics may describe it as governing with an iron fist, “but perhaps it takes an iron fist to govern India.” His sharper claim follows immediately after: “Nehru did not govern India. Nehru ruled India.”

Babones argues that there is a subtle but important difference between governing and ruling. In his framing, governing means operating within a democratic system while constantly negotiating with institutions, elections, public expectations, and competing centres of power. Ruling, as he presents it, reflects an era where political authority and moral legitimacy were concentrated more heavily around a single national figure in the early decades after independence.

The article is likely to trigger strong reactions because it challenges one of India’s most enduring political narratives. Supporters of Prime Minister Narendra Modi may see it as recognition of a leader navigating a far more complex and demanding India. Admirers of Jawaharlal Nehru may reject the comparison entirely and argue that Nehru laid the foundations of India’s democratic institutions. But Babones’ line ensures one thing: the debate is no longer only about who led India better, but about the difference between governing a democracy and ruling a nation.